Hvað er búið að vera að gerast hjá mér undanfarið?
Bara rólegt er það ekki?
Neinei.

Þetta byrjaði með því að síminn minn hætti að sýna mér delivery reports, þannig að s.l. mánuð og rúmlega það hef ég ekki vitað hvort að sms komast til skila eða ekki.
Og svo í byrjun des / lok nóv (held ég), þá er síminn minn hættur að taka á móti sms-um. Nema stundum þegar ég endurræsi símann þá fæ ég sms. Verst er að allir sem að senda mér sms fá "delivered" (ef að viðkomandi notar delivery reports). En ég fæ aldrei smsið.
Er búinn að fá nokkrar kvartanir þess efnis að ég hafi ekki svarað smsum. Vona bara að aðrir sem hafa sent sms og ég ekki svarað sjái þetta og fyrirgefi.

Sjaldan er ein báran stök (nema þetta sé lag eftir Sverri Stormsker, og þá væri notað stórt B, og lægið væri eflaust um Báru Barmamikla).

Á fimmtudagskvöld stíflaðist eitthvað niðurfall úti á götu. Ok attlæ. Verst að það er somehow tengt við eitthvað niðurfall í einni geymslunni á Hverfisgötunni. Þannig að það þurfti að hringja til slökkvulið til að dæla circa 10cm háu stöðulóni af geymslugólfinu niðrí kjallara.
Pappírar og e-ð tölvudót líklegast ónýtt hjá mér...

Oh what the heck, getur varla versnað. Right? Wrong!

Kem heim á miðnætti á fimmtudagskvöld.
Legg bílnum passlega langt frá húsinu (skortur á stæðum) og fer inn að hátta mig.
Heyri í bílflautu á fullu, e-ð þjófavarnakerfi í gangi. Fæ svona "hey, ætli þetta  sé minn bíll" óþægilega tilfinningu. Þannig að ég hoppa út á nærbuxunum að sjá, og viti menn, í fjarska blikkar bíll sem er á svipuðum stað og ég lagði mínum.
Ég hoppa því inn í buxur og bol og fer að bílnum, allt í gúddí, ekkert innbrot.
Fer og legg honum nær húsinu (fann annað stæði). Fer inn, og þjófavörnin í gang.
Og nú er fjarstýringin (læsingin á lyklakippunni) hætt að virka.
Nóttin var samt ok.
Morguninn líka, þar til bíllinn byrjaði að setja þjófavörnina á þegar ég var kominn í vinnuna.
Og bíllinn var búinn að taka sig úr lás.
Og svo hætti fjarstýringin/læsingin að virka.
Og svo hætti samlæsingin að virka.
Og svo hætti rúðupissið að virka.
Og svo hættu rúðuþurrkurnar að virka, nema á hæstu stillingu.
Og stefnuljósin hættu að virka, en hazardljósin virkuðu.
Og svo hættu háuljósin að virka, og ég gat ekki lengur átt við stillingarnar á framljósunum.
Og svo hætti afturrúðuhitarinn að virka.

Mig vantar knús, anyone? Með 64kr afslætti og allt.

Þegar ég var lítill (og aðeins eldri) fannst mér obbó gaman að hjálpa mömmu við að baka.
Já og ömmu líka.

Jafnvel þó að ég gæti ekki gert mikið til að aðstoða, þá þurfti einhver að passa upp á að ekkert súkkulaði færi til spillis.
Öll áhöld og ílát þurftu að vera sleikt áðuren þau færu í vaskinn.
Því ef maður var ekki með hugann við verkinn, var skálinni og sleifinni bara skutlað í vaskinn og skolað.
Stundum þoldi ég ekki hvað mamma þurfti að skafa mikið innanúr skálinni þegar hún var að hella í form. Mér fannst það algjör óþarfi að vera svona smámunasöm, það mætti alveg skilja eftir smá meira súkkulaði fyrir mig til að sleikja.

Ég var alveg viss um að þegar ég yrði eldri, þá gæti sko enginn stoppað mig í þessum efnum.
Boy was I wrong.

Vala er nefninlega búin að vera passlega dugleg við að baka undanfarið... en fæ ég að sleikja [innihald skálarinnar] óónei!
Jafnvel þó að það sé nóg súkkulaði eftir í skálinni og sleifinni. Og þó að ég standi þarna við vaskinn (að vaska upp) og reyni að passa upp á að súkkulaðið fari ekki til spillis, þá er Vala ótrúlega góð í að skutla skálum og sleikjum með súkkulaði framhjá mér og beint undir bununa í vaskinum.
Það er náttúrulega ekki manni bjóðandi að maður þurfi að stelast til að sleikja súkkulaði sem er á leiðinni í vaskinn...
Ekki að ég hafi eitthvað efni á að fitna neitt...

On a side note, þá er það víst ekki sniðugt að tala um þetta in public. Fólk sem að á leið hjá og heyrir hluta af sögunni setur upp svipi og gefur manni hornauga þegar það heyrir "og svo leyfir hún manni aldrei að sleikja."